Race day !!!

Wat een chaos. 25 jaar waterpolo ervaring in 25 slagen verdwenen. Ik weet niet waar ik moet kijken, waar ik mijn armen moet laten, waar het water is gebleven. Op de bodem zie ik een paar duikers naar boven kijken of het goed gaat. Het gaat helemaal niet goed ! Ik krijg geen lucht, voel overal bewegend armen en benen, mijn bril wordt van mijn hoofd geslagen. Ik stop heel even om lucht te krijgen, doe twee slagen schoolslag en voel een volgende lichting mannelijke en vrouwelijke zwemmers mijn rug en hoofd gebruiken om vooruit te komen. Maar weer borstcrawl dan maar, op naar de eerste powerbar boei. Langzaam komt er ruimte, ik probeer in mijn ritme te komen, bij de boei aangekomen wordt ik weer afgesneden. Ik kies een paar benen en zwem er achteraan. Bij strand aangekomen wankel ik nog na van het zwemmen en ren zo snel mogelijk naar de andere kant van het strand om de tweede ronde te zwemmen. Deze gaat prettiger meer ontspannen. Onderweg denk ik, zat ik maar eerst op de fiets. Na 34 minuten gaat mijn wens na een goede wissel in de transition zone in vervulling en begin ik maar alvast te eten aan een banaan.