Het valt niet mee te beschrijven welke emoties er door je heen gaan de laatste ronde. 9 maanden trainen vallen samen in een paar uur erop of eronder. Natuurlijk valt dit in het niets wat Vladimir Salnikov zal hebben gevoeld na 4 jaar trainen en de terugtrekking van zijn land voor de olympische spelen destijds. Maar toch; een lekke band en ik val zomaar 100 plekken terug op de lijst en eindig als 349ste. Met lood in mijn schoenen begeef ik mij toch naar de verdeling van de startbewijzen voor Hawaï en Florida. De volledige IronMan op Hawaï kan ik wel vergeten, maar Clearwater Florida, daar blijf ik hoop op houden, temeer daar er 19 plekken in mijn leeftijdscategorie te vergeven zijn. Het duurt lang en de spanning loopt op, met nog een vijftal startbewijzen te gaan hoor ik mijn naam en ben ik geplaatst voor het WK halve triatlon in Florida. Een droom wordt werkelijkheid en mijn lekke band is vergeten. 10 november 2007 mag ik nog een keer dezelfde afstand doen. Na het Nederlands kampioenschap in Nieuwkoop gaan we nu opweg naar mijn eerste wereldkampioenschap van mijn leven. Als dit geen goed middel is tegen een midlifecrisis?!
No comments:
Post a Comment