Mijn persoonlijk IronMan coach Mario Huys had speciaal voor mijn eerste halve triatlon het weekschema aangepast. Met acht uur training een opvallend rustige week en dus alles gericht op mijn eerste Nederlands Kampioenschappen. Zenuwachtig en met wat weinig slaap verschijn ik om half tien bij de inschrijfbalie en wordt mijn nummer 162 op handen en kuiten geschreven. Om 11 uur precies woelen 234 triatleten de opvallend ondiepe bodem van de Nieuwkoopse plassen om. Met de bagger voor mijn zwembril stort ik mij het zwemgevecht over 3 kilometer, waar ik na 44 minuten opvallen sterk als 65e uit het water kom. De wissel ging niet top, het koste m
e veel tijd de uitgedachte etenswaren in mijn kleine zakken van mijn traitlonpak te proppen. Als een veredeld kruidenier verlies ik bij de eerste bocht mijn geliefde ‘snelle jelle’, waar ik vervolgens iedere bocht aan word herinnerd. Ik lijk de enige met een buidel bananen en broodjes aan boord, veel triatleten zie ik met vastgeplakte repen en powerbars. Ook blijkt het opvallend druk in de bevoorradingsstraat, dat kan ook niet anders want een halve triatlon kost al snel 4000 kcal. Het fietsen ging zwaar, mijn benen schieten na 15 kilometer al vol en voelen het gehele traject zwaar aan. Gelukkig is de omgeving fantastisch en word ik blij van de gedachten aan mijn eerste NK in mijn leven. In de laatste ronde word ik tijdens het inhalen voorzien van extra adrenaline wanneer in een onvoorzichtige beweging van een van de rijders een vette fluim mij op een millimeter na mist. 
Na 81 kilometer blijk ik toch een leuk gemiddelde van 34 kilometer per uur te hebben gehaald en is mijn tijd goed voor de 140e tijd over het fietsparcours. Uit mijn ooghoeken zie ik mijn vriend Martijn staan met zijn kinderen. Dat doet me goed, want ik zit al goed stuk en kan een beetje aandacht goed gebruiken. Bij de wissel ontdekken de behulpzame vrijwilligers mijn tas met loopschoenen te laat en verlies ik 30 seconden met wachten. Niet lang na mijn start schiet het lood in mijn schoenen en kan ik niet anders dan denken aan de A,B,C techniek lessen van Peter Reid en de minuten tellen dat ik nog moet. Bij 3 uur 30 dacht ik nog even terug aan New York Marathon, dan was ik lekker klaar geweest. In de tweede loopronde komen de blonde vlechtjes van winnares bij de vrouwen Yvonne Van Vlerken mij voorbij. Ook een pupil van coach Mario Huys, dus aan het trainingsprogramma kan het niet liggen. Het lopen blijkt achteraf helemaal zo slecht nog niet. Met een tijd van 1.39,38 ben ik goed voor plek 115 in het loopparcours. Iets meer dan een half uur voor me finishend de derde pupil van Mario, Thomas Vonach, op de 12e plaats met een tijd van 4.11,57. Een heel wat betere plek dan mijn 105e plaats, maar wanneer we het terugbrengen naar leeftijdsklasse durf ik erg trots te zijn op mijn tijd van 4.50,26 en dus de 21e plek in leeftijdklasse Heren 40.
No comments:
Post a Comment