Het valt niet mee een ritme te vinden als IronMan. Het dagelijkse ritme schiet heen en weer tussen werk, familie en sport. Langzaam raak ik de kluts kwijt welke tas ik bij me moet hebben. Mijn tas voor werk, zwembad, fietsspullen, hardlopen, tennis en natuurlijk de dagelijkse boodschappen. Inmiddels bijna een wasmachine versleten voor alle extra handdoeken en shirts die ik doorgaans gebruik in een week. Mijn lieftallige vriendin pleit steeds heftiger twee maal dezelfde handdoek te gebruiken.
Inmiddels een nieuwe fiets aangeschaft. Wat een keuzes zijn er te maken voor zo een tweewieler. Carbon of aluminium, met of zonder ossenkopstuur, instelling van het zadel, de groep en technieken op de fiets. Natuurlijk ook een koffer eromheen, want de fiets gaat mee op trainingskampen en moet dus vliegbestendig zijn. Veel informatie ingewonnen bij collegae sporters kost het toch nog zo’n 8 uur om helemaal gemeten te worden en alle onderdelen op mijn gewicht J af te stemmen. Gelukkig heb ik mijn keuze kunnen maken en over 2 weken kan ik mijn achterste op een ijzeren eeltlaag gaan trainen.Ja, ja het leven van een IJzeren Man gaat niet vanzelf.
1 comment:
Hello my rival blog.
How do I read this in English my. My Dutch only stretches as far as Hotverdommer
Post a Comment